Ünlü ozanlarımızdan Aşık Veysel Şatıroğlu, Kartal’da anıldı. Kartal Belediyesi, Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği ve Şarkışla Kültür Sanat ve Dayanışma Derneği ile ortaklaşa düzenlenen etkinliklerde, ozan için ilk olarak “Aşık Veysel ve Köy Enstitüleri” konulu panel düzenlendi.
Oturum başkanlığını Zübeyit Çelik’in yaptığı panelin panelistliğini de, eğitimci yazarlar Öner Yağcı, Yusuf Erdem ve araştırmacı gazeteci Ahmet Özdemir yaptı.
Hasan Ali Yücel Kültür Merkezi’nde düzenlenen panelde, Aşık Veysel’i anlatan kısa bir film gösterimi yapıldı. Arkadaşları, ailesi ve hayatının yer aldığı film gösteriminden sonra, panelistler ünlü ozan Aşık Veysel ile ilgili olarak söz aldı. Ünlü ozanın şiirlerindeki anlam bütünlüğü ve samimiyeti dile getiren panelistler, ayrıca ozanın adına festivallerin düzenlendiğini de söyledi.
Aşık Veysel’in konuşma dili gibi şiir okuduğunun da vurgulandığı panelde, ünlü ozanın Anadolu’nun sesi olduğu ve türkülerinin her telden söylenerek adının dilden dile gezdiği ifade edildi. Yapılan konuşmaların ardından katılımcılara Cengiz Özkan tarafından müzik dinletisi sunuldu. Sadece Aşık Veysel’in eserlerinden oluşan dinletiye eşlik eden katılımcılar, ünlü ozanı yad etti.
AŞIK VEYSEL…
25 Ekim 1894 – 21 Mart 1973. Şarkışla’nın Sivrialan köyünde doğdu. Asıl adı Veysel Şatıroğlu’dur. Yedi yaşında yakalandığı çiçek hastalığından dolayı bir gözünü, daha sonra bir kaza sonucu az gören öteki gözünü kaybetmiştir.
Bağlama ve türkülere ilgisi olduğunu gören babası tarafından alınan bağlama ile ders almaya başlamıştır. Aşık Veysel, ilk bağlama dersini Çamşıhılı Ali’den almıştır. Önceleri usta ozanların türkülerini söyleyen Aşık Veysel, 40 yaşlarına geldiğinde kendi şiirlerine ağırlık vermiş ve kendi türkülerini söylemiştir.
1931 yılında gerçekleştirilen “Aşıklar Bayramında” adı duyulan Aşık Veysel, 1933 yılında Atatürk için söylediği bir türküden sonra, özellikle Ahmet Kutsi Tecer’in de yardımıyla tüm Türkiye’de tanınmaya başlamıştır. Ünlü ozan için bu dönem, kendi türkülerini söylemesine vesile oldu.
Bu zamana kadar köyünden hiç çıkmayan Aşık Veysel, Türkiye’nin birçok yöresini dolaşarak insanlara türkülerini aktarma fırsatı buldu. 1952 yılında, İstanbul’da Aşık Veysel adına büyük bir jübile yapıldı. 1965 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin özel bir kararıyla da ünlü ozana aylık bağlandı.
Araştırmacılara göre bağlamanın ilk düzeni olarak kabul edilen ve aslında Aşık Süleyman tarafından kullanılan aşıklama düzeni (la-re-mi), Aşık Veysel aracılığıyla yayılmıştır. Edebiyatta aşıklama düzeni, Veysel Düzeni olarak bilinir.
Aşık Veysel’in şiirlerinin toplandığı Deyişler (1944), Sazımdan Sesler (1950) ve Dostlar Beni Hatırlasın (1970) adlı kitapları da bulunmaktadır.
