Kızıltoprak Fatma Şadiye Toptani Öğretmenevi kapanalı neredeyse tam bir yıl oldu. 2014 yılı yaz aylarından beri kapalı olan, yemyeşil ağaçları ve çiçekleriyle sessizliğine terk edilen; üyelerinin, semt sakinlerinin, duyarlı eğitimcilerin ve özellikle başını bizim çektiğimiz Kadıköy yerel basınının çabalarıyla Milli Eğitim’in bu duyarlılığı karşılıksız bırakmamasıyla yeniden açılacak olan Öğretmenevi’nin durumu yine merak konusu oldu.
Acaba? Yoksa yine mi? gibi şüpheler oluşmaya başladı beyinlerde… Köşkte tek çivi yok; arada bir yeni kapalı mekanın düzenlenmesi, arada bir temizlik… Şu gün, bu gün derken, birkaç gün önce merak edip bir dolaşayım dedim. Geçen sürede çevrede temelleri atılan binaların kaba inşaatları bitti, ama Fatma Şadiye’de?..
Bu ne hız!.. İçerde bugün yarın açılacak gibi bir görüntü yok. Hadi açılsın ve “Bakın açıldı. Yanıldınız” desinler, razıyız… “Bu yazıdan sonra ama!” demeyiz. Yalnız oyalamaca, kaytarmaca, geciktirme yakışmıyor. Ağaçlar yemyeşil yapraklarıyla ve dallardaki kuşlarıyla kucaklaşmış, doğa canlanmış… Bu beton yığınları arasında bırakın insanlık nefes alsın. Zaten yeterince boğuluyoruz gerginlik ortamlarından…
Lütfen, bu kaplumbağa hızına bir son verin. Devir hız devri… Geride kalan kaybediyor. Hız, ama kontrollü ve akıllıca, insanca…
Kızıltoprak Fatma Şadiye Toptani Öğretmenevi bahçesinin bir bölümü tren yoluna gitti ve ağaçların bir bölümü Öğretmenevi dışında kaldı…
