“Geleceğin tarihi geçmiş ile başlar” derler. Acaba geçmişimize ne kadar sahip çıkabiliyoruz? Tarihi yapılarımızı ne kadar koruyoruz?..
Belki de gereksiz birçok şeye binler, milyonlar harcıyoruz. Sonra da “tarih, kültür, çevre…” diyerek söylemlerde bulunuyoruz. ”Ceyiz”, ”Cayız”, ”Cek”, ”Cak” deyip, bol bol laklak yapıyoruz.
Belki eğitimci bir yazar ve onun ötesinde bir tarihçi olarak içim sızlıyor. Tarihi yapıların korunması için bu sayfalarda kim bilir kaç yazı yazdım. İçinde bulunduğum İstanbul Kadıköy Lisesi’ndeki tarihi ”Mahmut Muhtar Paşa Köşkü” içimi sızlatıyor.
Tarih dersinden çıktıktan sonra öğrencim Ertuğ Dinç’e ”Gel şu köşkün birkaç kare fotoğrafını al” dedim. Bunu söylerken de beynimden şu düşünceler geçiyordu: ”Bu kadar yazıya, uyarıya, isteğe rağmen bu kadar da olmaz ki…”
Aynı durum Kızıltoprak Öğretmenevi için de geçerli… Tarihi yapıların çökmesi ya da yanmasını mı bekliyoruz? Yoksa rant mı?..
