Geçtiğimiz gün Bağdat Caddesi’nde alel acele yürürken acıktığımı fark ettim, çabucak bir şeyler atıştırmak üzere Şaşkınbakkal’daki Cadde Marmaris’e gittim. Kaldırıma yerleştirilmiş masalardan birine yerleştim. Siparişimi verdikten sonra camdan içeriye baktığım anda üst üste konmuş kitaplar gördüm.
Hem de ne kitaplar; Uğur Dündar’ın “İyi Uykular Sayın Seyirciler”i, Emre Kongar’ın “ABD’nin Siyasal İslamla Dansı”, Ahmet Şık’ın “Pusu”su, F. Nietsche’nin “Böyle Söyledi Zerdüşt”ü, Soner Yalçın’ın “Kayıp Sicil”i, Eduardo Galeano’nun “Gölgede ve Güneşte Futbol”u, Türkçe ve İngilizce romanlar, araştırma kitapları… Üzerlerinde de bir yazı: “OKUMAK İÇİN ÖDÜNÇ ALABİLİRSİNİZ!..”
Gençler fazla ilgi göstermiyorlarmış, ama orta yaşlılar bu uygulamadan memnun. “Kitapları geri getirmeleri şart değil. Okusunlar yeter” düşüncesi geçerli. Öyle hoşuma gitti ki… Bu işin mimarı olan, Cadde Marmaris’in sahibi Nihat Dillice ile tanışmak istedim. İstanbul doğumlu olan Nihat Bey 43 yaşında, eşi ve iki oğlu ile Bostancı’da yaşıyor. İstanbul Üniversitesi İngilizce İktisat bölümünden 1994 yılında mezun olmuş. Üç yıl öncesine kadar eşi gibi bankacıymış. Eşi artık kendi sanayi şirketinde dış ilişkiler sorumlusu olarak çalışıyor, Nihat Dillice ise 40 yaşındayken satın aldığı Cadde Marmaris’i işletiyor.
“Cehalete tahammül edemiyorum” diyen Nihat Bey, geçtiğimiz yıllarda Fevziye Mektepleri Vakfı aracılığıyla Anadolu’daki okullara, kütüphanelere 2 bin cıvarında kitap yollanmasını sağlamış. Şimdi de amacı eğitim için bir vakıf ya da dernek kurmak, ya da mevcut bir dernekte aktif rol almak. En sevdiği yazarlar arasında Emre Kongar, Yaşar Kemal, Orhan Pamuk, Sabahattin Ali, Ahmet Ümit, Çağatay Yaşmut, Tolstoy ve Dostoyevski ilk aklına gelenler… 9 ve 12 yaşındaki oğulları da birer kitap kurdu.
Bu tür sosyal sorumluluk projelerinin yaygınlaşması dileğiyle…
